Μήπως να κάνουμε μια αναθεώρηση περί τσιγάρου e και κανονικού;

dependenceΤο να βρισκόμαστε υπό την εξάρτιση ενός προϊόντος που διακινείται μονοπωλιακά (ολιγοπωλιακά εντός της ίδιας την βιομηχανίας) από την συγκεκριμένη βιομηχανία, ασχέτως αν κάνει κακό ή όχι, έχει αρνητικά χαρακτηριστικά από μόνο του.  Δηλαδή το αντικείμενο της κριτικής μας δεν θα έπρεπε να περιορίζεται στο αν υπάρχει εξάρτιση σε ένα προϊόν επειδή κάνει ζημιά στην υγεία μας, αλλά στην εξάρτιση από μόνη της.  Ο έλεγχος και το μονοπώλιο της παραγωγής και διακίνησης κάποιου προϊόντος αποτελεί μοχλό εκβιασμού επειδή ακριβώς είναι εμπόρευμα.  Δηλαδή η άλλη πλευρά γνωρίζει ότι δεν μπορείς να κάνεις χωρίς αυτό, γνωρίζει ότι θα κάνεις ότι περνάει απ’το χέρι σου για να το αποκτήσεις, και γνωρίζει μέσω των σχέσεων με το κράτος ότι θα διωχθείς σαν αντικοινωνικό στοιχείο εάν επιχειρήσεις να παρακάμψεις τον διακινητή και τον παραγωγό για να εκπληρώσεις την ανάγκη σου με άλλο τρόπο.  Είτε ηρωίνη είναι αυτό είτε το ιδιωτικοποιημένο νερό, είτε η φορολογημένη γη, είτε κάποιο χάπι (ακόμα και θεραπεία για θανατηφόρες ασθένειες) το κράτος στηρίζει τον μονοπωλιακό χαρακτήρα των παραγωγών και διακινητών, στηρίζει δηλαδή αυτόν τον εκβιασμό.

Ωραία και καλά για το τσιγάρο, είναι σχεδόν πια κοινή γνώση ότι κάνει κακό, έχει εκτοπιστεί από την δημόσια ζωή κατά μεγάλο ποσοστό, έχει φτάσει σε κάποιες ΒΔ Ευρωπαϊκές χώρες και την Β.Αμερική να είναι τόσο ατομική και κρυφή η χρήση του που μοιάζει πλέον σαν όλες τις άλλες ουσίες των εξαρτημένων.  Παρ’όλα αυτά είναι ακόμα ένα νόμιμο εμπόρευμα και 1δις ανθρώπων στην γη αγοράζουν καθημερινά αυτό το προϊόν.  Αυτό από μόνο του δεν το καθιστά κακό, και το αλκοόλ κάνει ζημιά και προκαλεί εξάρτιση, και άλλα αντικείμενα όπως τα όπλα κυκλοφορούν νόμιμα σε πολλές χώρες.  Αν κινδυνεύει η ζωή σου χωρίς πυρομαχικά εξάρτιση είναι κι αυτό.  Περιορισμένη η παραγωγή και η διακίνηση, υποστηριζόμενη από το κράτος.  Ανόμοια πράγματα συγκρίνουμε λέτε;  Τα πάντα είναι ανόμοια αν τα ψάξεις καλά, αλλά δεν παύουν και τα ανόμοια να έχουν κοινά χαρακτηριστικά.

Ας σκεφτούμε πως στήνεται μια τέτοια μηχανή εξάρτισης και εκβιασμού.  Ας το δούμε ιστορικά για το κάθε τι που έχουμε στο μυαλό μας ως παράδειγμα, και ας το αναλύσουμε να δούμε πως εξελίχθηκε στον μονοπωλιακό και εκβιαστικό του χαρακτήρα.  Αυτό όμως θα χρειαζόταν σελίδες και σελίδες για να αναλυθεί και ήδη έχει γίνει για πάνω από 100 χρόνια από πολύ καλύτερους αναλυτές και συγγραφείς.  Δεν έχει νόημα να επανεφεύρουμε την ρόδα.

Αυτό που μας απασχολεί πιο ειδικά σε αυτό τον ιστότοπο είναι το ηλεκτρικό τσιγάρο σαν εργαλείο απεξάρτησης αλλά και η κριτικής αντιμετώπιση τους ως ένα άλλο προϊόν εξάρτησης και εκβιασμού όπως μπορεί να εξελιχθεί ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο με άλλα παρόμοια προϊόντα, ουσίες, πόρους, κλπ.

Είναι ήδη γεγονός ότι οι μεγαλύτερες εταιρείες καπνικών προϊόντων στον κόσμο, αγοράζουν τις μεγαλύτερες φίρμες ηλεκτρονικών τσιγάρων ώστε να μπουν μέσα σε αυτή την αναπτυσσόμενη αγορά που κυρίως αναπτύσσεται αφαιρώντας από την δική τους αγορά.  Αυτή η ανάλυση είναι επιφανειακή και αυτονόητη, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μυστική στρατηγική ή πονηρή τακτική τους.  Ίσα ίσα, που στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος μία τέτοια αντίδραση είναι απολύτως λογική και αναμενόμενη.  Εμείς θέλουμε να διερευνήσουμε το ζήτημα ακόμα βαθύτερα, γιατί αυτή η επιφανειακή ανάλυση συχνά μας έχει οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα και θεωρίες.  Για να το κάνουμε αυτό δεν μπορούμε να ταμπουρωθούμε σαν υπερασπιστές του ηλεκτρονικού τσιγάρου και ανταγωνιστές των καπνοβιομηχανιών ή των φαρμακευτικών παραγωγών νικοτινικών προϊόντων.  Θα πρέπει να κάνουμε κριτική ακόμα και στο ίδιο μας το χόμπι, την νέα μας εξάρτιση, το ηλεκτρονικό τσιγάρο.

Η βιομηχανία που παράγει τα ηλεκτρικά τσιγάρα, τις συσκευές, είναι ανάλογη της χαρτοβιομηχανίας  (πακέτων, τσιγαρόχαρτου), του αναπτήρα ή των σπίρτων, και για τα συγκεκριμένα η καπνοβιομηχανία ούτε ενδιαφέρθηκε ούτε αποπειράθηκε να τα ελέγξει και να τα μονοπωλήσει.  Ίσως και να ήταν ασύμφορο να κάνει κάτι τέτοιο γιατί περιλαμβάνουν μια ευρύτερη βιομηχανία προϊόντων που θα ήταν αδύνατο να ελεγχθεί από μια χούφτα πολυεθνικές.  Εστίασε όμως στην καλλιέργεια, την εξέλιξη, και την διακίνηση της βασικής ουσίας εξάρτισης, το προϊόν του φυτού του καπνού.  Σήμερα είναι σχετικά δύσκολο και παράνομο να βρεις σπόρο και να καλλιεργήσεις καπνά.  Ακόμα κι αν το κάνεις για ιδιοχρησία, που δεν τους πολυ-απασχολεί, δεν θα μπορούσες εύκολα να το διακινήσεις, να το εμπορευθείς.

Το ανάλογο δηλαδή του καπνού που καίγεται και παράγει ουσίες μέσα στον καπνό θα ήταν τα υγρά ατμίσματος. στα οποία δεν γνωρίζουμε αν έχουν επιδιώξει να βάλουν χέρι.  Πως θα μπορούσαν άραγε αφού με όσα γνωρίζουμε, με εξαίρεση την φαρμακευτική νικοτίνη, κανένα άλλο συστατικό δεν παρέχει την ευκαιρία να γίνει αποκλειστικότητα και να περιοριστεί.  Βέβαια αυτά τα 3 συστατικά που αποτελούν τα υγρά ατμίσματος (VG, PG, Nicotine) θα πρέπει να τα δούμε αναλυτικά πως θα μπορούσαν να περιοριστούν στα χέρια μιας ολιγαρχίας βιομηχανιών για να πούμε ότι θα μπορούσαν να έχουν τον έλεγχο του ηλεκτρονικού τσιγάρου.

Εκτός κι αν η ανάλυση μας είναι εντελώς σε λανθασμένη κατεύθυνση με δυσκολία βλέπουμε που αποσκοπεί η σχετικά ήπια αντίδραση των καπνοβιομηχανιών και φαρμακοβιομηχανιών.  Δηλαδή ακόμα και η αντίδραση, η χαμηλών τόνων αντιπροπαγάνδα ενάντια στο ηλεκτρονικό τσιγάρο μας βάζει σε υποψίες.  Λες και διαισθανόμαστε ότι κάτι άλλο σκαρώνουν και θέλουν το ηλεκτρονικό τσιγάρο να προαχθεί για κάποιο λόγο απλά χωρίς την δική τους ευθύνη.  Σαν να αφήνουν μια αγορά να τους φεύγει απ’τα χέρια χωρίς να θέλουν να παρέμβουν, όπως πολύ καλά γνωρίζουν όταν χτυπιούνται τα συμφέροντα τους.

Εκτός, και πάλι εκτός, αν αυτό που βλέπουμε σαν ένα, την καπνική και την φαρμακευτική βιομηχανία σαν ένα, δεν είναι καθόλου ένα, αλλά ένας γίγαντας που προσπαθεί να χτυπήσει την αγορά ενός άλλου γίγαντα και η νομιμοποίηση έρχεται μέσα από τα ήδη υπάρχοντα κανάλια της βιομηχανίας της ασθένειας (ασχέτως αν πολιτικά επικαλούνται την υγεία) και της εξαγοράσιμης επιστήμης.  Αν το δούμε έτσι τότε ο εχθρός είναι η ιατροφαρμακευτική βιομηχανία στην προκειμένη περίπτωση και όχι η καπνική.  Τι σημαίνει αυτό;

Με την κοινωνική και πολιτική επιρροή που έχει η φαρμακοβιομηχανία και η ευρύτερη βιομηχανία ιατροφαρμακευτικού υλικού, γνωρίζει ότι με την βοήθεια του κράτους θα μπορέσει να περιορίσει τις πρώτες ύλες των υγρών στα δικά της χωράφια και με τα δικά της μονοπωλιακά κανάλια, όταν θα χρειαστεί και όταν οικονομικά θα αξίζει τον κόπο τους.  Συνέταιροι στην αλητεία θα είναι και η αγροτική βιομηχανία υπό τον έλεγχο της ADM, Monsanto, BASF, Bayer, κλπ που μαζικά παράγουν την πρώτη ύλη για τις ουσίες του υγρού του ΗΤ (ηλεκτρικού/ηλεκτρονικού τσιγάρου).  Το να παράγεις γλυκερίνη από σπορέλαιο είναι κάτι εφικτό για τον καθένα μας με βασικά εργαλεία και γνώσεις.  Όλοι μπορούμε να γίνουμε ειδικοί αφού αφιερώσουμε χρόνο και χρήματα στην ειδίκευση.  Ειδικοί χωρίς πιστοποιητικά βέβαια δύσκολα αναγνωρίζονται σε αυτή την κοινωνία.  Δεν φτάνει να είσαι, ή να μην είσαι ειδικός, το σημαντικό είναι η πιστοποίηση από τις αρχές.  Η γλυκερίνη αυτή όμως πιθανά να φτάνει τα 97% καθαρότητας αλλά που σύντομα θα απαγορεύεται να διακινηθεί για υγρό ατμισμού.  Τα τελευταία 2-3% καθαρότητας δύσκολα θα μπορούσαν να επιτευχθούν χωρίς σημαντικές εργαστηριακές εγκαταστάσεις.  Τα δε εργαλεία ελέγχου της ποιότητας αυτής είναι σχεδόν απαγορευτικά για εμάς τους κοινούς θνητούς με κοινές θνητές τσέπες χωρίς πολυεθνικές τράπεζες από πίσω μας.  Εμένα προσωπικά δεν με πολυ απασχολεί να ατμίσω 98% γλυκερίνη, αλλά αυτόν που δεν ξέρει δύσκολα θα τον πείσω να ρισκάρει.

Εμένα αυτή η τυχαία και σπουδαία εφεύρεση ενός Κινέζου φαρμακοποιού, που έγινε αποδεκτή σαν εφεύρεση (πως βράζεις ένα υγρό σε μικροποσότητα με μια μπαταρία και μια αντίσταση) πολύ φοβάμαι ότι είναι φυτευτή για να προαχθεί ως τέτοια.  Μετά θα ελεγχθεί και ο μεγάλος αδελφός θα έρθει να προστατέψει την κοινή υγεία παρέχοντας μονοπωλιακές σχέσεις με την αγορά σε κάποια υπάρχουσα αγορά ειδικών (ιατροφαρμακευτική βιομηχανία/καρτέλ/μαφία).  Ούτε νερό απ΄τη βροχή να πιεις δεν μπορείς πια χωρίς την παρέμβαση του νταβατζή να σου επιβάλει το καλό σου και την υγεία σου.

Θα την βρούμε την άκρη, αλλά θα πρέπει να την βρούμε μαζί, στύβοντας το μυαλουδάκι μας, ανοίγοντας τα ματάκια μας, και με κριτική ανάλυση πάντα προς φίλους και εχθρούς.  Η Eleaf, η Kanger, Nobacco, Joytech, Hexacell, κλπ δεν είναι φίλοι μας, ούτε θα στήσουμε κάποιο μέτωπο μαζί τους ενάντια σε κάποια βιομηχανία σαν την ΣΕΚΑΠ.  Ούτε οι απόψεις γιατρών και βιολόγων (εμμέσων υπαλλήλων της φαρμακευτικής βιομηχανίας) είναι ουδέτερες όπως έχουμε δει.  Εμείς οι “καταναλωτές” απ’τα κάτω πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι κανείς από αυτούς δεν θέλει πραγματικά το καλό μας, για καταπίεση και εκμετάλλευση έχουν συγκροτηθεί σαν ένα, ενάντια σε αυτή την καταπίεση και την εκμετάλλευση θα πρέπει να συγκροτηθούμε κι εμείς εναντίον τους.

Το νου σας, εεε!!

Advertisements

Σχολιάστε ελεύθερα με αλληλοσεβασμό και συνέπεια

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s